aczkolwiek


aczkolwiek
aczkolwiek {{/stl_13}}{{stl_8}}spój., ofic. {{/stl_8}}{{stl_7}}'łączy zdania współrzędne bądź części zdań o treści przeciwstawnej, często nieoczekiwanej w danym zestawieniu': {{/stl_7}}{{stl_10}}Był bardzo silny, aczkolwiek na takiego nie wyglądał. Jan miał bardzo słabe wyniki w pracy, aczkolwiek jego ambicje były ogromne. Był to człowiek lubiący karierę, aczkolwiek uczciwy. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • aczkolwiek — książk. «spójnik wyrażający łączność treści przeciwstawnych, nieoczekiwanych w danym zestawieniu; choć, mimo że» a) «łączy dwa zdania (niekiedy występuje w zespołach z ale, lecz, jednak)» Żył jeszcze, aczkolwiek był na pół przytomny. Aczkolwiek… …   Słownik języka polskiego

  • ukryć — Nie da się ukryć «to, o czym jest mowa, jest widoczne, oczywiste lub ogólnie znane»: – Nie wiem, może tym czterem osobom nie odpowiadały pewne moje cechy charakteru, aczkolwiek mnie mój charakter się podoba i nie zamierzam go zmieniać. – Masz… …   Słownik frazeologiczny

  • wyjść — 1. Coś, ktoś nie może wyjść komuś z głowy, z myśli «ktoś nie może o czymś, o kimś zapomnieć, coś, ktoś zajmuje czyjąś uwagę»: Twój były chłopak nie może wyjść ci z głowy. Cosm 9/1999. 2. Coś wyszło spod czyjejś ręki, spod czyjegoś dłuta, pędzla,… …   Słownik frazeologiczny

  • wychodzić — 1. Coś, ktoś nie może wyjść komuś z głowy, z myśli «ktoś nie może o czymś, o kimś zapomnieć, coś, ktoś zajmuje czyjąś uwagę»: Twój były chłopak nie może wyjść ci z głowy. Cosm 9/1999. 2. Coś wyszło spod czyjejś ręki, spod czyjegoś dłuta, pędzla,… …   Słownik frazeologiczny

  • acz — przestarz. dziś książk. → aczkolwiek Cierpiał bardzo, acz nie pokazywał tego po sobie. Książka ciekawa, acz trudna do zrozumienia. Ustąpił, acz niechętnie …   Słownik języka polskiego

  • mimo — 1. «przyimek łączący się z rzeczownikiem w dopełniaczu (dawniej też w bierniku), tworzący wyrażenia oznaczające rozbieżność między tym, co się dzieje, a tym, czego się należało spodziewać; nie zważając na coś, wbrew czemuś, pomimo» Mimo urody nie …   Słownik języka polskiego

  • pomimo — 1. «przyimek łączący się z rzeczownikiem w dopełniaczu (dawniej też w bierniku), tworzący wyrażenia oznaczające rozbieżność między tym, co się dzieje, a tym, czego się należało spodziewać; nie zważając na coś, wbrew czemuś, mimo» Pomimo tuszy… …   Słownik języka polskiego

  • acz — {{/stl 13}}{{stl 8}}spój., ofic., {{/stl 8}}{{stl 7}}to samo co aczkolwiek: żwawo, acz nie bez oporów, zabrać się do pracy. Dziewczyna ładna, acz niezbyt inteligentna. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • jakkolwiek — I {{/stl 13}}{{stl 8}}spój. {{/stl 8}}{{stl 7}} łączy dwa zdania lub wyrażenia, komunikując, że wniosek wynikający z treści zdania podrzędnego jest niezgodny z treścią zdania nadrzędnego; aczkolwiek, choć, chociaż : {{/stl 7}}{{stl 10}}Jakkolwiek …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • mimo że — {{/stl 13}}{{stl 8}}spój. {{/stl 8}}{{stl 7}} przyłącza zdanie podrzędne, z którego treści wynika wniosek niezgodny z treścią zdania nadrzędnego; chociaż, choć, aczkolwiek : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dojechał do domu, mimo że miał wypadek. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień